Lijden

De uitzichtloosheid van het lijden moet naar heersend medisch inzicht vaststaan. In medisch opzicht is de uitzichtloosheid redelijk objectief vast te stellen. Er is geen uitzicht meer op verbetering. Hierbij speelt het professionele oordeel van de arts een belangrijke rol over het behandel- en zorgperspectief voor de patiënt.

De ondraaglijkheid van het lijden is moeilijker vast te stellen, omdat het in beginsel een persoonsgebonden begrip is. De ondraaglijkheid van het lijden wordt bepaald door het perspectief van de patiënt, zijn fysieke en psychische draagkracht en zijn persoonlijkheid. Wat de ene patiënt nog als draaglijk ervaart, is voor de andere ondraaglijk. Voor de toetsing van het aspect van de ondraaglijkheid is het noodzakelijk het begrip enigszins te objectiveren. De commissies gaan bij de beoordeling dan ook na of de ondraaglijkheid van het lijden invoelbaar is geweest voor de arts.

Het criterium van de ondraaglijkheid van het lijden kan in bepaalde specifieke situaties aanleiding geven tot dilemma’s, bijvoorbeeld bij patiënten in coma en patiënten met de ziekte van Alzheimer.